ਆਉ ਸਾਫ ਪਈਆਂ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਨੀ ਦਾਗ ਕਦੋਂ ਲੱਗਣੇ? ਖੌਰੇ ਸਾਡੇ ਚੌਂਕਿਆਂ ਨੂੰ ਭਾਗ ਕਦੋਂ ਲੱਗਣੇ। ਚਾਹ ਸੀ ਚੁੱਲੇ ਉੱਤੇ ਤਰੀ, ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਖਾਉ ਖਾਉ ਕਰੀ, ਚੁੱਲੇ ਉੱਤੇ ਤਰੀ ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਖਾਉ ਖਾਉ ਕਰੀ। ਸਾਰੀ ਵਹਿ ਗਏ ਹੱਥਾਂ

ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਪਵਾ ਕੇ, ਨੀ ਛੜਿਆਂ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰ ਦੀ। ਤੂੰ ਕਿਹੜੀ ਲੰਘ ਗਈ ਤਾਂਜਰ ਛਣਕਾ ਕੇ, ਨੀ ਛੜਿਆਂ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰ ਦੀ, ਲੰਘ ਗਈ ਤਾਂਜਰ ਛਣਕਾ ਕੇ, ਨੀ

ਛੜਿਆਂ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰ ਦੀ, ਆਏ! ਆਉ ਚਿੱਟੀਆਂ ਛਾਡਾ ਪੱਕ ਗੁਲਾਬੀ, ਖੂਤੇ ਕੱਪੜੇ ਧੋਵੇ। ਸਾਬਣ ਥੋੜਾ ਮੈਲ ਬਥੇਰੀ, ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਰੋਵੇ। ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਨੇ, ਦੁੱਖ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ, ਵੇਖੇ ਤਾਂ ਕੋਈ ਟੋਟੇ ਛੜੇ, ਵਿਚਾਰੇ ਦੇ।

ਕੋਈ ਨਾ ਕੱਪੜੇ ਧੋਵੇ ਛੜੇ, ਵਿਚਾਰੇ ਦੇ, ਕੋਈ ਨਾ ਕੱਪੜੇ ਧੋਵੇ ਛੜੇ, ਵਿਚਾਰੇ ਦੇ। [música] ਨੀ ਲੰਘੀ ਜਦੋਂ ਥੋਚਾ ਉੱਚਾ, ਅੱਡੀਆਂ ਤੋਂ ਚੱਕ ਕੇ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਵਹਿ ਗਏ ਹੱਥ ਦਲੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਨੀ ਦਲੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ। ਆਉ

ਲੰਘੀ ਜਦੋਂ ਥੋਚਾ ਉੱਚਾ, ਅੱਡੀਆਂ ਤੋਂ ਚੱਕ ਕੇ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਵਹਿ ਗਏ ਹੱਥ ਦਲੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ। ਅੱਜ ਇਹਦੇ ਜਿੰਨਾ ਨਸ਼ਾ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆ ਜੱਟੀਏ, ਨੀ ਜਦੋਂ ਬੱਤੀ ਦੰਦਾ ਚੋਂ ਗਈ ਤੂੰ ਕੁੜੇ ਹੱਸ ਕੇ। ਗੁੱਤ ਮਾਰੀ ਨਾਲੇ ਮੋਢੇ ਤੋਂ ਕਮਾ ਕੇ, ਨੀ ਛੜਿਆਂ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰ ਦੀ। ਤੂੰ ਕਿਹੜੀ ਲੰਘ ਗਈ

ਤਾਂਜਰ ਛਣਕਾ ਕੇ, ਨੀ ਛੜਿਆਂ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰ ਦੀ, ਲੰਘ ਗਈ ਤਾਂਜਰ ਛਣਕਾ ਕੇ, ਨੀ ਛੜਿਆਂ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰ ਦੀ, ਆਏ! [música] ਆਉ ਮਾਰੇ ਲਿਸ਼ਕਾਰੇ, ਤੇਰੇ ਨੋਜ਼ ਪਿੰਨ ਨੱਕ ਤੇ, ਸੁਰਮੇ ਨਾਲ ਅੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਫਿਰਦੀ ਸੀ ਡੱਕ ਕੇ, ਨੀ ਫਿਰਦੀ ਸੀ ਡੱਕ ਕੇ। ਆਉ ਮਾਰੇ

ਲਿਸ਼ਕਾਰੇ, ਤੇਰੇ ਨੋਜ਼ ਪਿੰਨ ਨੱਕ ਤੇ, ਸੁਰਮੇ ਨਾਲ ਅੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਫਿਰਦੀ ਸੀ ਡੱਕ ਕੇ। ਜੇ ਗੱਲ ਬਣ ਜਾਵੇ ਸਾਡੀ, ਸਿਰੇ ਗੱਲ ਲੱਗ ਜੂਗੀ, ਛਾਮ ਨੂੰ ਦਾਰੂ ਨਾਲ ਫਲ ਦੇ ਆ ਕਰੀ ਕੱਟ ਕੇ। ਨੀ ਰੱਖੀ ਗੁੱਟ ਉੱਤੇ ਹੱਥਾ ਲਿਖਵਾ ਕੇ, ਨੀ ਛੜਿਆਂ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰ ਦੀ। ਕਿਹੜੀ

ਲੰਘ ਗਈ ਤਾਂਜਰ ਛਣਕਾ ਕੇ, ਨੀ ਛੜਿਆਂ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰ ਦੀ, ਲੰਘ ਗਈ ਤਾਂਜਰ ਛਣਕਾ ਕੇ, ਨੀ ਛੜਿਆਂ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰ ਦੀ, ਆਏ!